Herentals: tussen twee werelden

Een zonovergoten dag, een onbekend begijnhof en een open geest: met deze drie ‘ingrediënten’ fietsten wij richting Herentals. Welke (begijnen)wereld zou ik nu tgemoet treden? Eén ding had ik ondertussen geleerd: elke keer ik de ingangspoort doorging, wandelde ik een nieuwe wereld binnen, zowel innerlijk als uiterlijk.

P1040248

De lichtinval van de poort en de poort zelf hadden iets grotesks. Eénmaal binnen nam ik het hof in me op: de rechterkant en mijn vooraanzicht voelden authentiek aan, de linkerkant (ver weg door het tussenliggende groen) kwam mij gekunseld over.

P1040256

De paadjes aan de linkerkant volgende, liet ik de rest van het hof op me afkomen. Bij de Lourdesgrot, ter ere van een begijn opgericht*, hield ik even halt: op de één of andere manier vond ik hier intense, stille en kostbare zielsvoeding in het verwerkingsproces omtrent mijn grootmoeder(s). Ik besefte een veranderingsproces door te maken dat mij via de begijnhoven richting Maria leidde: waar ik haar vroeger links liet liggen, had ik nu door dat het verhaal dat me werd verteld over haar (én uiterst deemoedig én maagd én moeder) ergens niet klopte. Dat de feiten niet strookten met de werkelijkheid was me wel duidelijk, ik merkte echter dat dat ‘dit klopt niet’ meer ging richting ‘Maria, ik ken jouw verhaal, Her Story, niet’.

P1040273

Na een pauze tussen het groen, trok de begijnhofkerk mijn aandacht. Bij onze eerste verkenning door het hof, was de kerk gesloten. We waagden het er echter op nog eens te passeren… vanuit een zijdeurtje kwam een vrouw buiten om vervolgens weer binnen te gaan. Eén blik naar mijn compagnon was genoeg om mijn boodschap over te brengen: ik besloot mijn kans te wagen en volgde haar via het zijportier.

Binnengekomen aanschouwde ik een prachtig gerenoveerde kerk en twee vrouwen die aan het schoonmaken waren. Mijn ‘durf’ om binnen te gaan, leidde tot een fijne ontmoeting met de oudste van de vrouwen: Wiske. Deze had hier duidelijk haar rol: zij zorgde mee voor een net onderhouden kerk en een punctuele registratie van de kerkdiensten (huwelijken e.d.). Terwijl ik het interieur verder in me opnam (de muurschilderingen vond ik prachtig, net als het beeld van Catharina!), liet ze me ‘onder het tapijt’ piepen, de grafstenen van een aantal begijnen werden zichtbaar.

Ontmoeting met Wiske.

Ontmoeting met Wiske.

P1040301

P1040291

Dit begijnhof deed me tussen twee werelden staan: deze van ‘zorg voor’ en ‘eerbied naar de begijnenbeweging’ als ik de kerk, de poort en de meest rechtse huizen aanschouwde. De linkerkant, de ‘moderne’ wereld van de woningcomplexen, bleef voor mij een vreemde eend in de bijt…

P1040343

Volledig gevuld met nieuwe indrukken en ontdekkingen wandelde ik de poort, als afsluiter, nog een keer door…

*hierover in de volgende post meer

Advertisements

V-day!

Op deze dag wil ik de aandacht vestigen op het evenement ‘One Billion Rising’. Spijtig genoeg leven we in een maatschappij waar geweld, en specifiek sexueel geweld naar vrouwen toe, een hardnekkig fenomeen is. Eve Ensler begon ermee en nu organiseert men elk jaar ‘V-day’ op 14 februari om wereldwijd aandacht en oplossingen te vragen voor deze onmenselijke en ontzielende praktijken. Prachtig en ontroerend vind ik de kracht van mensen (mannen en vrouwen) die deelnemen aan deze actie op deze dag en het hele jaar door zich (verder) inzetten.

Als persoonlijk eerbetoon aan alle vrouwen, deel ik graag volgend nummer uit de Cherokee-traditie: ‘Women’s honoring song’ en geef ik hen graag de boodschap mee: ‘You are the strenght, you are the force, you are the healing!’

Ontembaar…(1)

Als cadeautje voor mezelf besloot ik de cursus ‘De ontembare vrouw’ te volgen.  De omschrijvende woorden van de cursus ‘archetypen die vrouwen moed geven’, ‘psychologieparel voor vrouwen’ en ‘met creatieve middelen’ spraken mij onmiddellijk aan.

In een toffe groep kon ik een hele week mezelf voeden met verhalen, andere meningen, tekenen, boetseren, ruimte nemen, laten gebeuren,.. In het midden van de week was mijn begeestering zo groot dat ik het boek, waarop de cursiste zich baseerde, ging zoeken in de boekhandel.

ontembarevrouwuntiethestrondwoman

Net voor ik naar het boek greep, viel mijn oog op haar vervolgboek ‘De kracht van de ongebonden vrouw’. De titel zei me niets, de afbeelding op het boek des te meer. Ik begon te twijfelen en besloot het boek willekeurig open te slaan… ‘brief aan jonge mystici’ las ik…  een gevoel van ‘dit wéét ik’ kwam op. Net als het ‘Maria’-kaartje, kocht ik iets dat op basis van een dieper weten, iets dat mijn verstand te boven ging en me met vraagtekens liet rondlopen…

Tijd voor reflectie… (1)

Mechelen, Lier, Aarschot,… deze begijnhoven had ik achter de rug. Telkens indringende ervaringen, telkens nieuwe dingen die op mijn pad kwamen. Ik had het gevoel aan een puzzel bezig te zijn en per begijnhof één of meerdere puzzelstukken aangereikt te krijgen. Om alle gebeurtenissen en informatie te ordenen, besloot ik een groot prikbord in elkaar te knutselen en aan mijn keukenmuur te hangen. In het hart van het prikbord plakte ik de letters ‘herStory’, aangezien het een zoektocht was naar sterke vrouwenfiguren op en rond de begijnhoven. Hun levensverhaal en eigenschappen zocht ik, zocht ik op, voedde mij, gaf me kracht, had ik nodig.

prikbord

Via lets had ik ondertussen een heleboel tips, titels van boeken en informatie verzameld. Eén woord in het geheel van deze informatie deed me een moment stilstaan: ‘queeste’. Het was alsof er onmiddellijk een puzzelstuk op zijn plaats klikte. Toen ik definitie van dit woord las, (‘Een queeste is een zoektocht; in het bijzonder een zoektocht die het karakter heeft van een levenstaak; is een avontuurlijke, lange reis, met helpers en grote hindernissen. Vaak is de queeste een metafoor voor de zoektocht naar wijsheid, die door de zoeker wordt gevonden door de ervaringen die ze tijdens het zoeken opdoet. Etymologisch is queeste verwant aan ‘question’, vraag. Een bekende queeste is bv. naar de Heilige Graal door Parzival.) ‘wist’ ik dat dit hetgene was waar ik mee bezig was. Ik had een vraag  naar en nood aan herStory en was begonnen met een reis langs de begijnhoven… zonder nadenken hing ik de een verkorte definitie van ‘queeste’ bij aan mijn prikbord…