Herstorisch Ter Hoye: ode aan ‘la madre’

Ter Hoye, opgericht in 1240, dankt zijn naam aan aan de vorige functie van het terrein: een hooiland. Het begijnhof is opgedragen aan Maria. Gravin Johanna van Constantinopel en later haar zus Margeretha, ondersteunden de bouw en het voortbestaan van dit grote, mooie begijnhof*.

P1030795

Oorspronkelijk had het begijnhof een pleinvorm, doch in de 17e-eeuwe brak een bloeiperiode aan met veel nieuwe intredingen waardoor er straatjes bijgemaakt werden en het hof een ‘gemengd’ type werd. Tevens maakten de begijnen plannen om hun kapel te vervangen door een grote kerk. Ondanks wrijvingen met de bisschop en het bisdom, haalden de begijnen (meer bepaald grootjuffrouw Van Hoorebeke) juridisch hun gelijk en mocht de kerk naar hun wensen gebouwd worden.

P1030847

Onze-lieve-Vrouwe ‘beschermt’ dit monument en de nissen aan weerszijden stellen de heiligen Aya en Godelieve voor. Vooral Godelieve werd de bewoonsters sterk vereerd.

Vanaf de 19e eeuw worden de begijnen met uitdrijving bedreigd. Hertog von Arenberg kocht in 1862 het begijnhof aan en liet herstellingswerken uitvoeren. Na de eerste wereldoorlog ging het deze Duitse familie niet goed af, waardoor hun bescherming wegviel. Gelukkig waren de begijnen erna in staat hun hof terug te kopen. Ondanks dat de begijnen langzamerhand verdwenen, is het hof zelf, de kerk, de Sint Godelievekapel en de bleekwijde mooi bewaard gebleven.

*Op het moment van schrijven gaan er herstellingswerken door aan de begijnhofkerk en enkele huizen.

Advertisements

Ter Hoye: stil, groots en zo dichtbij…

De drukke Lange Violettestraat overstekende, wandelde ik ‘Ter Hoye’ binnen. Na enkele meters, viel het lawaai van het verkeer weg en leek het of ik in een andere wereld was terechtgekomen: stil, groots, rustig,… hier voelde ik weer die mystieke begijnenspirit.

terhoyepoortikke

De straatjes doorlopende, verbaasde ik me over de vele en grote conventshuizen… wat een rijkdom moet hier geweest zijn!

Achteraan was een altaar geplaatst, nieuwsgierig ging ik kijken… daar was ze weer: Maria! Deze keer grootser en trotser afgebeeld, haar nederige houding was verdwenen, een geheimzinnige, Mona-Lisa-achtige glimlach was ze rijker. Roerloos bleef ik staan: ik voelde de connectie weer, alsof ze mij iets wilde zeggen, zeker nu ze mij minder bedeesd en deemoedig overkwam.

P1030825

Ik nam ook andere elementen in haar beeltenis waar: het intens mooie blauw en de sterren op haar voetstuk, haar gouden mantel,… deze kenmerken had ik eerder nog niet teruggevonden of opgemerkt, doch intigreerden me buitengewoon.

terhoye

Ik heb die namiddag talloze malen het begijnhof rondgewandeld, intens genoten van de zon, de stilte, de rust. Ik nam de nieuwe ‘Maria’-elementen mee, blij met die op zich kleine, doch voor mij grote ontdekkingen…