Imbolc – Maria lichtmis*

From the depth

From the deep

Let your light grow

Brighter, brighter, my dear

 Every day again

Brigit

*Dit Keltisch feest staat in het teken van ‘langzaam wakker worden’: de natuur komt tot leven. Hier en daar piept er een sneeuwklokje tevoorschijn en stilaan merken we het lengen van de dagen op. Moederschapen pikken het signaal van de natuur op en laten hun lammetjes geboren worden in deze stille, ontluikende periode.

Traditioneel bakken mensen op Imbolc pannekoeken: symbolisch nemen we de ronde, gele en warme ‘zon’ in ons op. Imbolc kondigt, 40 dagen na Yule/Kerstmis, het prille begin van de lente aan. Hiermee hangen de traditionele kaarsenprocessies samen (vandaar ‘lichtmis’). In een aantal landen wordt nu pas de kerstboom en versiering opgeruimd. De christenen namen deze feestdag over en plaatsten het verhaal ‘jezus, in de tempel, opgedragen aan god’ hierop. Bij de Kelten werd de godin Brigid (zie afbeelding), als brengster van het licht en de lente, gevierd. In het sprookje ‘De sneeuwkoningin’ vinden we het Imbolc-thema van de vrouw als lentebrengende figuur terug, de film ‘Frozen’ is hierop gebaseerd.

© Debby Van Linden

Advertisements

Returning…(3): Kortrijk

Deze ‘returning-trilogie’ sluit ik graag af met een bezoek aan het begijnhof van Kortrijk. Op de tweede dag van het nieuwe jaar, rond valavond met de volle maan boven me, wandelde ik de begijnhofpoort binnen: wat was ik blij ‘mijn madammen’ nog eens te zien! Johanna, trotse gravin en beschermster van de begijnen, begroette ik met een grote glimlach.

P1060931

P1060926

In de kapel was het muisstil, zalig om hier even tot rust te komen. Terwijl het donkerder werd, stapte ik richting Sint-Annazaal. Daar de zaal gesloten was, nam ik de tijd te genieten van de stilte en het ‘zijn’ met (het beeld van) Marcella, de laatste begijn.

P1060937

Alhoewel het bitter koud was, verwarmde de begijnenspirit mij: aan de bleekwijde zette ik mij neer en genoot van de vele lichtjes van het hof.

P1060977

Net als de eerste keer, heb ik ontelbare keren het hof op en neer gewandeld. Lichtjes hier, een schaduw daar, gewoon voelen en ‘zijn’, ik genoot…

P1060966

P1060971

De tijd vloog… dik tegen mijn zin maar onverbiddellijk zette de koude en de klok me aan het hof te verlaten.

P1060988

‘Maar ik kom graag terug, beloofd!’ herinnerde ik het hof bij het onderdoor wandelen van de poort.

© Debby Van Linden

Leuvense lichtjes…

Vorig jaar wist ik het net te laat, dit jaar wilde ik het voor geen geld missen: het Groot Begijnhof van Leuven badend in een sfeer van ontelbare lichtjes*. Op 13 december, het feest van de heilige Lucia, trotseerde ik de kou voor een tweede bezoek aan het begijnhof. Met het enthousiasme en de nieuwsgierigheid van een kind dat eindelijk Sinterklaas zal zien, wandelde ik richting begijnhof en nam de ingang bij de Schapenstraat.

P1060838

De aanblik van ontelbare theelichtjes in deze gewezen vrouwenstad betoverde me: ‘Wauw! Wat mooi!’ Ik werd er én stil van én wilde tegelijkertijd het pakkende van het moment uitspreken.

P1060853

P1060834

Een aantal keer ben ik het hof doorgewandeld, intens genietend van elk ogenblik. In de drukste straten liet ik het lawaai achter mij om te kunnen genieten van een stiltemoment, een ogenblik wilde ik bewust verbinding maken met de Leuvense begijnen en genieten van dit sacraal gebeuren op Sint Lucia. Ik besefte dat net deze periode met ‘donkere dagen’ het kaarslicht des te sterker en krachtiger doet uitkomen. Door verbinding te maken met de lichtjes, voedde ik mijn innerlijke vlam van bezieling. De lichtjes, geplaatst op een waterput, herinnerden me aan twee oervrouwelijke symbolen: de circel en het water (bron van alle leven).

AlessiaLeuvenwaterput

De twee uren reistijd richting Leuven en terug, de koude, het donker, de lichtjes, de bezielende gloed en betovering van het begijnhof,… ik heb van elk aspect genoten. Volgend jaar ben ik weer van de partij!

*De kilometers lange verlichte straten zijn het werk van de vriendenkring ‘Mannen van ’70’, een traditiegerichte groep in het Leuvense. Dank voor de aangename babbel en jullie werk om de vele kaarsjes te plaatsen.

© Debby Van Linden