Doorheen ‘de mist’: thuiskomen bij Maria (1)

Uitkijkende naar het komende bezoek aan het Diestse begijnhof, merkte ik met de steeds terugkerende vraag ‘Wat is nu de betekenis van mijn band met Maria?’ te zitten.

mariaBradiBarth

Sinds haar te ontdekken en mijn ont-moet-ing met haar op het begijnhof van Turnhout, was ze nog een paar keer opgedoken op een aantal hoven (o.a. in KortrijkDendermonde en Oudenaarde) en telkens voelde ik dichter bij haar te komen. Ik merkte dat ik nu dicht genoeg was, doch geraakte geen stap verder in het vinden van hetgeen ze me wilde zeggen. Mijn ongeduld werd frustratie, mijn frustratie werd kwaadheid. Staande voor mijn prikbord wierp ik op een gegeven moment mijn handen in de lucht en uitte ‘Verdorie, wat wilt ge mij nu eigelijk zeggen? Kom dan met je verhaal!‘ Alhoewel dit opluchtte, had ik het gevoel in circels te draaien…

Een paar dagen later uitte ik dezelfde vraag en het bijhorend gevoel bij iemand die ik heel recent op mijn queeste had leren kennen. ‘Ken je het verhaal van Merlijn en koning Arthur?‘ vroeg ze. ‘Euh, ja,… wel, de Disneyklassieker ‘Merlijn, de tovenaar’ met dat jongetje en het zwaard in de steen.’ Ik herinnerde me de film in mijn kindertijd een paar keer gezien te hebben.

Even later kreeg ik een DVD met de titel ‘The mists of Avalon’ en een boek van Laurie Cabot voor mijn neus geschoven. ‘Kijk, dit is het verhaal van Arthur, doch vanuit het perspectief van de vrouwen.‘ ‘Huh? Werkelijk? Een verhaal vanuit vrouwenperspectief?’ zei mijn verstand, ‘En welk verband is er dan tussen Maria en Arthur?’, doch mijn gevoel zei ‘Kijken! Lezen!’.

mofavalondvd2

Op weg naar mijn queestevriend, probeerde ik alle nieuwe informatie tijdens het gesprek te plaatsen: ‘The mists of Avalon’, ‘Keltische feesten’, ‘dagen met dikke ochtendmist’, ‘christenen’,… ik kon ze niet met elkaar in verband brengen. Ik talmde geen ogenblik: ik wilde die avond, koste wat het kost, de DVD zien…

© Debby Van Linden

Advertisements

Aarschot (1):ontzieling

Na mooie ervaringen in Mechelen en Lier beenden wij onze weg naar het begijnhof van Aarschot. Ontsteld bleef ik staan op wat ooit een begijnhof moest geweest zijn: de hoge muren waren weg, er liep een straat dwars door het vroegere hof, de kerk en het infirmeriegebouw waren verdwenen, verbouwingen waren aan de gang…

bouwwerfAarschot

Mijn woede en teleurstelling omtrent de afbraak staken de kop op, ‘ontzieling’ was het meest passende woord dat bij me opkwam. De enkele conventshuizen en de overblijvende huizenrij met mooi aangelegde voorjaarsbloeiers kon mijn ontgoocheling niet rechttrekken.

begijnhofAarschotoverview

De twee delen doorwandelende, trof ik een ‘eerbetoon-begijnbeeld’ dat perfect weergaf wat ontzieling met dit hof had gedaan: het economisch gewin werd verkozen boven menselijkheid, zorg en spiritualiteit met als gevolg diepe tristesse.

begijnbeeldAarschot