Een wens voor stille dagen – A wish for silent days

2016 was een jaar met tal van verrassingen en omwentelingen, in 2017 wordt in dezelfde begijnse spirit verder gewerkt. Deze wintertijd leent zich voor reflectie, bezinning, terugkijken, genieten en … uitkijken naar het nieuwe.

Hierbij wens ik u graag fijne feestdagen en een sprankelend 2017 toe!

8033724-heart-in-crystal-form-under-candle-light

2016 was a year with lots of surprises and changes, the same beguine spirit will be put forward in 2017. This winter time is made for reflection, looking back, integrating and … looking forward to new things.

Wishing you merry holidays and a blooming New Year!

Advertisements

Omwentelingen integreren…

Alvorens verder te gaan op mijn queeste (de begijnhoven van Sint-Amandsberg en West-Vlaanderen stonden in de wachtrij), nam ik een moment om alle ontdekkingen, contacten, gebeurtenissen en bezoeken te laten bezinken. Een deel van mijn queeste veruiterlijkte zich op mijn prikbord, dat zich beetje bij beetje begon te vullen met ‘voeding’ in de vorm van foto’s, stukjes tekst en ‘toevalstreffers’!

prikbord

Terwijl ik alles aanschouwde, kon ik mezelf zien…

– op een paar weken tijd was ik getransformeerd van complete leek tot wandelende begijnhovenspraakwaterval. Ofwel was ik op weg naar een hof, ofwel was ik erover aan het lezen, ofwel was ik een planning qua logement/ vervoer aan het maken. Ik ademde ‘queeste’ in en uit, stond ermee op en ging ermee slapen. Ik concludeerde ofwel nu compleet ‘zot’ te zijn ofwel begeesterd tot op mijn botten, en misschien was dat wel hetzelfde…

– nog ‘zotter’ vond ik het feit dat ik deze queeste maakte in gezelschap van iemand die ik heel kort voor de start hiervan had leren kennen. Deze persoon kon het toelaten mij te vergezellen en me toch mijn weg te laten zoeken, kon zijn plaats vinden in dit hele gebeuren.

– de wereld van de mystiek,  het ‘weten van het hart’ begon een grotere plaats in mijn leven te krijgen. Waar ik ervoor ervaringen van stilte kon laten zijn en ze ergens wel verstond, zakte ik nu dieper in de ‘onderwereld’. Deze wereld was geen sprookjeswereld: ontzielde plaatsen en harde feiten mengden zich met vragen, soms onbeleefde antwoorden, toffe ontmoetingen, risico’s en nog meer vragen. Terwijl ik voortwandelde, leek de tocht zelf mij ook voort te duwen.

– mijn wereld stond op z’n kop: ik kreeg (een sterkere) verbinding met elementen en combinaties hiervan die ik ervoor zelfs in mijn wildste dromen niet kon voorstellen: Maria, kapellen, kerken, kloosters, heiligen, rozen, de kleur blauw, wijze vrouwen met zilveren haren, sprookjes, mythen, de slang, het zwaard en de dolk, poorten, heksen,…  ze logeerden in mij en waren vastbesloten niet te vertrekken vooraleer ik hen met elkaar in verband kon brengen.

Staags verder lezend in ‘De ontembare vrouw’ van Estés concludeerde ik dat mijn dromen misschien nog niet ‘wild’ genoeg waren geweest. Terwijl mijn verstand vraagtekens zette bij alle informatie, plante ik mij neer in de zon, liet mijn mijmeringen los en glimlachte met de zekerheid ‘there will be an answer, let it be, let it be…’

Tijd voor reflectie… (1)

Mechelen, Lier, Aarschot,… deze begijnhoven had ik achter de rug. Telkens indringende ervaringen, telkens nieuwe dingen die op mijn pad kwamen. Ik had het gevoel aan een puzzel bezig te zijn en per begijnhof één of meerdere puzzelstukken aangereikt te krijgen. Om alle gebeurtenissen en informatie te ordenen, besloot ik een groot prikbord in elkaar te knutselen en aan mijn keukenmuur te hangen. In het hart van het prikbord plakte ik de letters ‘herStory’, aangezien het een zoektocht was naar sterke vrouwenfiguren op en rond de begijnhoven. Hun levensverhaal en eigenschappen zocht ik, zocht ik op, voedde mij, gaf me kracht, had ik nodig.

prikbord

Via lets had ik ondertussen een heleboel tips, titels van boeken en informatie verzameld. Eén woord in het geheel van deze informatie deed me een moment stilstaan: ‘queeste’. Het was alsof er onmiddellijk een puzzelstuk op zijn plaats klikte. Toen ik definitie van dit woord las, (‘Een queeste is een zoektocht; in het bijzonder een zoektocht die het karakter heeft van een levenstaak; is een avontuurlijke, lange reis, met helpers en grote hindernissen. Vaak is de queeste een metafoor voor de zoektocht naar wijsheid, die door de zoeker wordt gevonden door de ervaringen die ze tijdens het zoeken opdoet. Etymologisch is queeste verwant aan ‘question’, vraag. Een bekende queeste is bv. naar de Heilige Graal door Parzival.) ‘wist’ ik dat dit hetgene was waar ik mee bezig was. Ik had een vraag  naar en nood aan herStory en was begonnen met een reis langs de begijnhoven… zonder nadenken hing ik de een verkorte definitie van ‘queeste’ bij aan mijn prikbord…