Ontembaar… (2)

Een hele week bezig zijn met verhalen, creatieve middelen en metaforen zorgde ervoor dat ik ‘vol’ zat met indrukken. Mijn voedingsbodem was echter wel rijkelijk gevuld geraakt. Uit de cursus en het boek nam ik woorden mee die voor mij op haar plaats vielen, die steviger tot me doordrongen, die een vertaling vormden voor dingen die ik op geen andere manier onder woorden kon brengen:

-‘aan de grond raken’ is, alhoewel pijnlijk, ook het begin van nieuwe groei; het is immers op en in de bodem dat alles zich, zelfs na een ‘winterperiode’, weer vernieuwt. Tranen zorgen voor nieuw leven, bezitten scheppingskracht. Na de winter wordt het altijd terug lente.

– het hart is het middelpunt (zowel psychisch als fysisch), het wezen van de dingen. Omring jezelf met hart-elijke mensen en vooral met een partner die van harte in je gelooft.

-het beeld van het ‘gehoorzame, nette en inschikkelijke meisje/vrouw’ komt in vele culturen, onder verschillende regels, tot uiting. Net dit ontzielt de vrouw, probeert haar wilskracht te doden. Bewustwording hiervan, zelf keuzes maken en je (laten) omringen met steunende mensen, zorgt voor bloei van de ‘wilde’ natuur. Scherpzinnigheid, durven, moed tonen,.. zijn uitingen van de authentieke, wilde natuur in jezelf, eer deze.

– ‘moed’ betekent doen en/of zeggen wat je hart je ingeeft. ‘Cuore’ (Italiaans voor ‘hart’) en ‘courage’ deden mij dit ten diepste beseffen.

hartblog

-regelmatig naar ‘huis’ gaan, naar ‘binnen’ gaan en tijd nemen voor jezelf, is voedend, versterkend en letterlijk en figuurlijk levensnoodzakelijk.

-we zijn allemaal bang…

Advertisements